Zielona Księga wspólnej polityki morskiej krajów członkowskich Unii Europejskiej

9.06.2005

Krajowej niemieckiej z udziałem Kanclerza Gerharda Schroedera oraz będącej jej kontynuacją konferencji europejskiej pod przewodnictwem wiceprzewodniczącego UE Guentera Verheugena. Ze strony polskiej udział wzięła siedmioosobowa delegacja Ministerstwa Infrastruktury. Wygłoszono siedem głównych referatów, ze strony polskiej referat pt. "Polski Klaster Morski" wygłosił dr inż. Bogdan Sedler.

Rezultatem konferencji było m.in. przyjęcie Polski jako dziesiątego państwa do organizacji European Maritime Clusters. Kanclerz Schroeder i Komisarz Verheugen zapowiedzieli zmianę polityki Unii Europejskiej sformuwoanej w Strategii Lizbońskiej na politykę zmierzającą do kreowania nowych miejsc pracy. Jedną z takich dziedzin jest Gospodarka Morska inaczej sfera przemysłów morskich i powiązanych z nimi sektorów infrastruktury technicznej i społeczno-ekonomicznej wraz z usługami.

Jako konsekwencję realizacji nowej polityki unijnej podjęto inicjatywę tzw. Zielonej Księgi.

"Zieloną Księgę" mającą się ukazać w 2006 roku opracuje zespół roboczy pod przewodnictwem wyznaczonego przez prezydenta Barrosso Pana Joe Borg, komisarza odpowiedzialnego w Unii Europejskiej za rybołówstwo oraz sprawy morskie.

Z uwagi na zróżnicowany poziom rozwoju poszczególnych sektorów zaistniała pilna konieczność określenia ram wspólnej polityki UE wobec gospodarek morskich. Wymaga to gromadzenia poważnych środków finansowych na realizowanie przedsięwzięć, których rozmiary przekraczają możliwości jednego lub kilku krajów. Na szczeblu Unii Europejskiej powinny zostać wykreowane takie instrumenty, które pozwolą na tworzenie synergii interdyscyplinarnej.

Zielona Księga ma stworzyć podstawy dla dynamicznego rozwoju gospodarek morskich (maritime economies) w zgodzie i harmonii ze środowiskiem morskim.

Zielona Księga nawiązywać będzie do:

1. Preambuły do Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych odnośnie Prawa Morza z roku 1982, gdzie stwierdzono, że problemy przestrzeni morskich są ściśle powiązane i muszą być rozpatrywane jako całość, uwzględniając szeroki zakres sektorów takich jak rybołówstwo, rolnictwo, eksploatacja dna morskiego, turystyka, energie odnawialne oraz transport morski.

2. Planu działań Światowego Szczytu w sprawie Zrównoważonego Rozwoju (WSSD) opracowany w Johanesburgu w 2002 r. w którym podkreślono kluczowe znaczenie mórz i oceanów dla światowego bezpieczeństwa żywnościowego oraz dla podtrzymania korzystnej koniunktury gospodarczej. Zapewnienie zrównoważonego rozwoju mórz i oceanów wymaga efektywnej koordynacji i współpracy, na poziomie globalnym i regionalnym, pomiędzy odpowiednimi organami i działaniami w celu promowania zintegrowanego multidyscyplinarnego i multisektoralnego zarządzania morzami i oceanami.

3. Inicjatyw ustawodawczych z zakresu zintegrowanej polityki morskiej podjętych przez kilka krajów, łącznie z Australią, Kanadą, a ostatnio z Koreą Południową oraz USA.

4. Celów określonych przez Komisje Europejską w Lizbonie, Gothenburgu i Hadze odnośnie korzyści wynikających z zintegrowanej polityki morskiej w średnim i długim okresie.

Prace nad Zieloną Księgą już się rozpoczęły a ich zakończenie ma nastąpić w połowie 2006 roku, pod kierunkiem Komitetu Sterującego w następującym składzie: