|
CO TO SĄ "KOTWICE LEPPERA"?
10.11.2004
Każdy kraj powinien mieć rezerwy na wypadek wojen, lub klęsk żywiołowych, albo ryzyka i kryzysu gospodarczego. Rezerwy na wypadek wojen powinny być ulokowane poza granicami kraju, w państwach ocenianych w długiej perspektywie czasu, jako stabilne i bezpieczne. Do takich państw można w okresie powojennym zaliczyć Szwajcarię i USA. Rezerwy na wypadek klęsk żywiołowych albo ryzyk i kryzysów gospodarczych powinny być ulokowane bezpiecznie w kraju i powinny być wprzęgnięte w system regulowania gospodarki.
Program Społeczno-Gospodarczy Samoobrony RP przewiduje zasadniczą, radykalną zmianą podejścia do rezerwy dewizowej i rezerwy rewaluacyjnej, z których buduje tzw. "Kotwice Leppera". Służyć one mają utrzymaniu trwałego, dynamicznego wzrostu gospodarczego i utrzymania w ryzach państwowego długu publicznego.
Kotwica pierwsza, to przeniesienie 80 proc. rezerw dewizowych z zagranicy do Polski. Ocenia się, że 20 proc. dotychczasowych rezerw dewizowych, tj. ok. 7 mld USD jest wystarczające na wypadek ewentualnej wojny. Byłoby głupotą polityczną ponosić wysokie koszty naszego członkostwa w NATO i dodatkowo utrzymać wysokie rezerwy dewizowe poza granicami kraju.
Przeniesienie do Polski złota z Londynu i Zurychu, i jego zabezpieczenie w nowozbudowanym skarbcu w BGK odciąży Polskę od stałych wysokich opłat za jego utrzymanie. Przeniesienie do Polski płynnych rezerw dewizowych i ulokowanie ich w BGK jest równie bezpieczne, jak w zagranicznych bankach komercyjnych.
Łącznie przeniesienie do Polski 80 proc. polskich rezerw dewizowych, tj. ok. 28 mld USD i ulokowanie ich w BGK, pozwoli temu bankowi uruchomić akcję kredytów niskoprocentowych (jak dotychczasowe oprocentowanie rezerw polskich za granicą) na 100 proc. prefinansowania inwestycji infrastrukturalnych jednostek samorządu terytorialnego, z udziałem środków UE. W ten sposób, z założenia i radykalnie zostanie zlikwidowana bariera braku środków finansowych jednostek zarządu terytorialnego na inwestycje współfinansowane środkami UE.
Uruchomienie inwestycji infrastruktury spowoduje wzrost krajowego popytu na dostawy robót budowlano-remontowych, materiałów i usług w zakresie budownictwa, jako trwałe źródło rozwoju i dopływ należnych Polsce środków infrastrukturalnych, co spowoduje, że nie staniemy się płatnikiem netto do Brukseli.
Kotwica druga, to rozwiązanie 60 proc. rezerwy rewaluacyjnej NBP, wypłata z tego tytułu powiększonego o około 20 mld złotych zysku NBP do budżetu państwa i lokowanie tego zysku w BGK z przeznaczeniem na zabezpieczenie akcji tanich kredytów małych i średnich przedsiębiorstw. Popyt wewnętrzny wywoła powszechną wypłatę zasiłków dla bezrobotnych, wprowadzenie kwoty wolnej od podatku w wysokości minimum socjalnego i uruchomienie szerokiego programu inwestycji infrastrukturalnych, wywoła zapotrzebowanie na podaż produktów i usług, które mogą zrealizować średnie i małe przedsiębiorstwa.
Aby małe i średnie przedsiębiorstwa sprostały wyzwaniu, spowodowanemu impulsem popytowym, muszą mieć dostęp do tanich, powszechnych kredytów i temu celowi będzie służyła akcja kredytowa BGK, oparta na lokacie środków budżetowych, pochodzących z rozwiązanej w 60 proc. rezerwy rewaluacyjnej NBP.
Ujmując sprawę obrazowo, obie "Kotwice Leppera" mają zapewnić utrzymanie gospodarki na stałym, wysokim poziomie rozwoju, przy czym "Kotwica pierwsza" zbudowana na akcji kredytowej, opartej na polskich rezerwach dewizowych, ma utrzymać wysoki popyt inwestycyjny i może być nazywana "Kotwicą inwestycyjną". "Kotwica druga" zbudowana na akcji kredytowej, opartej na budżetowych lokatach, ma zapewnić wysoką podaż towarów i usług krajowych, małych i średnich przedsiębiorstw - może być nazwana "Kotwicą podażową".
Biuro Partii 
drukuj
| 
